Zakończenie

W zakończeniu należy – poza omówieniem wyników analiz, badań oraz przedstawieniem wniosków i postulatów, odnieść do celu pracy hipotezy roboczej i problemu badawczego w następującym stwierdzeniu.

„Biorąc pod uwagę, przedstawione w pracy analizy, badania, weryfikacje należy stwierdzić, że cel pracy sformułowany we wstępie został zrealizowany, ponieważ:

- dokonano ….

- przeprowadzono …”

itd. (opisać w 5 zdaniach)

Zakończenie pracy dyplomowej to kluczowy element, który pełni rolę podsumowującą i końcową w całym procesie badawczym. To moment, w którym autor ma okazję zebrać wszystkie wnioski, które wyciągnął na podstawie przeprowadzonych badań, i przedstawić je w sposób zwięzły, klarowny i przekonujący. Dobrze napisane zakończenie nie tylko podsumowuje wyniki badania, ale także łączy je z celami i pytaniami badawczymi, a także ukazuje ich praktyczne lub teoretyczne znaczenie. Poniżej przedstawiam szczegółowy poradnik, który pomoże magistrantom skutecznie napisać zakończenie pracy dyplomowej.

Na początek, zakończenie powinno zawierać syntetyczne podsumowanie głównych wyników badania. Warto przypomnieć czytelnikowi, jakie były główne pytania badawcze oraz hipotezy, a następnie jasno przedstawić, jakie wyniki zostały osiągnięte. Należy unikać szczegółowego opisu metodologii czy wyników poszczególnych analiz, które były już omówione w wcześniejszych częściach pracy. Zamiast tego, należy skupić się na syntetyzowaniu kluczowych wyników i ich znaczeniu w kontekście badania.

Kolejnym ważnym elementem zakończenia jest ocena stopnia realizacji celów badawczych. Należy ocenić, czy cele wyznaczone na początku pracy zostały osiągnięte i w jakim stopniu. Powinno się również odnieść do postawionych hipotez – czy zostały one potwierdzone, czy też obalone. Ta część zakończenia daje czytelnikowi obraz tego, jak badanie przyczyniło się do rozwoju wiedzy w danej dziedzinie i czy udało się odpowiedzieć na kluczowe pytania badawcze.

Warto także przedstawić praktyczne lub teoretyczne implikacje wyników badania. Jeśli wyniki mają zastosowanie praktyczne, warto wskazać, w jaki sposób mogą wpłynąć na praktykę zawodową, politykę, lub inne obszary życia społecznego. Jeśli badanie ma znaczenie teoretyczne, należy omówić, jak wyniki przyczyniają się do rozwoju teorii lub jakie nowe perspektywy otwierają. Wskazanie praktycznych lub teoretycznych implikacji pomaga czytelnikowi zrozumieć, dlaczego wyniki badania są ważne i jakie mają konsekwencje dla danej dziedziny.

Kolejnym krokiem w zakończeniu jest omówienie ograniczeń badania. Ważne jest, aby szczerze i obiektywnie przedstawić, jakie były ograniczenia przeprowadzonego badania oraz w jaki sposób mogły one wpłynąć na wyniki. Ograniczenia mogą obejmować aspekty takie jak wielkość próby, ograniczenia czasowe, dostępność danych czy trudności w przeprowadzeniu badań terenowych. Przyznanie się do ograniczeń świadczy o rzetelności badacza i pozwala na lepsze zrozumienie wyników badania.

Na zakończenie warto przedstawić rekomendacje dotyczące dalszych badań. Należy wskazać, jakie pytania badawcze pozostają otwarte i jakie kierunki przyszłych badań mogą być interesujące lub istotne w kontekście omawianego tematu. Rekomendacje mogą obejmować sugestie dotyczące rozwoju badań w tej samej dziedzinie lub zastosowania innych metod badawczych. Takie wskazówki mogą być pomocne dla innych badaczy, którzy będą kontynuować prace nad podobnymi zagadnieniami.

Ostatecznie, zakończenie pracy dyplomowej powinno być napisane w sposób zwięzły i klarowny. Należy unikać powtarzania informacji zawartych w innych częściach pracy i skupić się na przedstawieniu najważniejszych wniosków oraz ich znaczenia. Zakończenie powinno stanowić spójną całość z resztą pracy, odzwierciedlając jej główne założenia i cele. Warto także zadbać o płynność tekstu, aby zakończenie było czytelne i dobrze zorganizowane.

Zakończenie pracy dyplomowej to istotny element, który pełni rolę podsumowującą i końcową. Wymaga przemyślanej organizacji i umiejętności syntetyzowania wyników badań. Kluczowe elementy zakończenia to syntetyczne podsumowanie wyników, ocena stopnia realizacji celów badawczych, omówienie praktycznych i teoretycznych implikacji, wskazanie ograniczeń badania oraz przedstawienie rekomendacji dotyczących dalszych badań. Dobrze napisane zakończenie powinno być zwięzłe, klarowne i spójne z resztą pracy, odzwierciedlając istotę przeprowadzonych badań i ich znaczenie.

Bibliografia

W wykazie bibliografii (książki, artykuły, referaty) mogą być ujęte tylko pozycje, na które znalazło się powołanie w przypisach do pracy (cytowanie albo odesłanie). Pozycje w wykazie literatury należy zamieścić alfabetycznie. Przykład spisu literatury jest następujący:

1.      Bailey G., Wild W.: Międzynarodowe Standardy Rachunkowości w praktyce. FRR w Polsce, Warszawa 2000.

2.      Brzezin W.: Tradycyjne i współczesne ujęcie rachunkowości, w: Rachunkowość w nowoczesnej gospodarce, red. T. Kiziukiewicz, Uniwersytet Szczeciński, Akademia Rolnicza w Szczecinie, Szczecin 2000.

3.      Czubakowska K.: Rachunek kosztów zmiennych, w: Rachunkowość zarządcza, red. T. Kiziukiewicz, Ekspert, Wrocław 2003.

4.      Gierusz J.; Plan kont z komentarzem. ODDK, Gdańsk 2001.

5.      Jarugowa A., Skowroński J.: Rachunek kosztów w systemie informacyjnym przedsiębiorstwa. PWE, Warszawa 1986.

 

Pozostałe źródła

W pozostałych źródłach ujmuje się: przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia, zarządzenia), materiały wewnętrzne badanej jednostki, zasoby internetowe.

Tabele, schematy, wykresy

a) konieczne jest poprzedzenie tabeli /schematu/wykresu wzmianką w tekście z podaniem numeru, na przykład:

tekst, Kryteria klasyfikacji kosztów zawiera tabela 4.

b) zamieszczone w pracy tabele, schematy, wykresy muszą mieć tytuł, co ilustruje przykład:

Tabela 4. Rodzaje ryzyka

Rodzaj ryzyka	Istota ryzyka
Ryzyko spekulacyjne (speculative risk)	Związane jest zarówno z szansą osiągnięcia zysku, jak i poniesienia straty. Ryzyko spekulacyjne zawierają nowe przedsięwzięcia, zbywalne papiery wartościowe.
Ryzyko czyste (pure risk)	Wynika z poniesienia strat w przyszłości, na przykład: ryzyko pożaru, ryzyko przegranej sprawy dochodzonej na drodze postępowania sądowego.

Źródło: opracowanie własne.

c) czcionka 11 pkt., odstęp pojedynczy,

c) pod każdą tabelą, schematem, wykresem musi być podane źródło. Jeżeli nie jest to opracowanie własne, wówczas rodzaj źródła określa się według zasad podanych dla przypisów, na przykład:

Źródło: L Kowalski: Rachunek kosztów w praktyce. PWE, Warszawa 1998, s. 287.

d) tabele, schematy, wykresy należy numerować z zachowaniem ciągłości w całej pracy.

Wzór wstępu cd.

...
Drugi i trzeci rozdział poświęcone zostały rozwojowi bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Polsce w latach 1993-2003. Pierwszy z nich dotyczy działalności zagranicznych inwestorów, a drugi ogranicza się do firm pochodzących z Niemiec, których zaangażowanie kapitałowe w naszym kraju przekracza wartość 1 mln USD. W obu rozdziałach opisano działalność największych inwestorów, przeprowadzono analizę struktury branżowej oraz rozmieszczenia lokat bezpośrednich w podziale na województwa, odpowiednio w odniesieniu do podmiotów z udziałem obcego oraz z uwzględnieniem jedynie niemieckiego kapitału.

W ostatnim rozdziale przedstawiono wnioski na temat efektów działania bezpośrednich inwestycji Niemiec w Polsce. Podjętą w tej części pracy analizę przeprowadzono w podziale na kierunki oddziaływania tych podmiotów. Uwzględniono skutki finansowe dla gospodarki, aspekty ekologiczne, kwestie technologii, organizacji produkcji i konkurencyjności przedsiębiorstw, a następnie wpływ na rozwój lokalny, regionalny oraz na rynek pracy. Rozważania oparte zostały na informacjach o funkcjonowaniu wybranych podmiotów z udziałem niemieckiego kapitału.

Prace na WSIiZ

Praca powinna mieć charakter aplikacyjny i służyć rozwiązywaniu określonych problemów związanych z przedsiębiorstwem, rynkiem czy edukacją w obszarze szeroko pojętej ekonomii:

-           Zaleca się, aby empiryczna część pracy miała formę projektu np.: systemu zarządzania, struktury organizacji, bazy danych użytecznych w działalności firmy, systemu obiegu dokumentów, systemu informatycznego wspierającego proces zarządzania, wdrożenia systemu wspierającego rachunkowość firmy (Activity Base Costing, system rachunku kosztów jakości, Target Costing, separacji kosztów pod kątem wspomagania procesu decyzyjnego, zakładowego planu kont, przepływów finansowych uwzględniający ryzyko w działalności gospodarczej), biznes planu przedsięwzięcia, planu marketingowego, rozwoju strategicznego firmy w oparciu o analizę strategiczną, rozwoju przedsiębiorstwa w oparciu o analizę finansową, budżetu gminy. Może mieć również charakter modułu edukacyjnego e-learningu, czy rozszerzonego case’u dydaktycznego.

-           W pracy powinny być odzwierciedlone umiejętności praktycznego wykorzystania zdobytej wiedzy oraz narzędzi, a zwłaszcza metod analiz: finansowych, statystycznych, ekonometrycznych, strategicznych, marketingowych oraz odpowiednich aplikacji komputerowych (edytory tekstu, arkusze kalkulacyjne).

-           Praca nie powinna mieć więcej niż 100 000 znaków (ok. 50 stron).

Wymogi edytorskie pracy dyplomowej

Rozmiar papieru A4

Marginesy: lustrzane, górny, dolny 2,5 cm, wewnętrzny 3,5 cm, zewnętrzny 2 cm.

Odstęp: 1,5 linii.

Wyrównywanie tekstu: justowanie (dotyczy treści). Włączone dzielenie wyrazów.

Czcionka: Times New Roman. Wielkość czcionki, którą pisana jest treść 12 pkt.

Numeracja stron rozpoczynająca się od pierwszej strony spisu treści umieszczona na dole strony przy marginesie zewnętrznym. Numery arabskie, czcionka Times New Roman 12 pkt. Liczenie stron zaczynamy od strony tytułowej. Numeru stron nie piszemy na stronie tytułowej, wstępu, spisu treści oraz pierwszych stronach każdego rozdziału.

Tytuły rozdziałów: czcionka Times New Roman 16 pkt. pogrubiona. Wyrównywanie do środka strony. Nad tytułem umieszczony tekst: Rozdział 1. Po tytule rozdziału dwie wolne linie.

Tytuły podrozdziałów: czcionka Times New Roman 12 pkt. pogrubiona. Wyrównywanie do lewej strony. Bez wolnej linii po tytule podrozdziału.

Przypisy dolne pisane czcionką Times New Roman 10 pkt., umieszczane na dole strony. Przypisy numerowane liczbami arabskimi, numeracja ciągła w całej pracy.

Tabele, rysunki, schematy, wykresy itp. numerowane dwustopniowo, np. Tabela 2.1., pierwsza cyfra oznacza numer rozdziału, a druga kolejny numer tabeli w tym rozdziale.

Tytuł obiektu za numeracją, całość pisana czcionką Times New Roman 12 pkt. pogrubioną, umieszczona nad obiektem, wyrównana do lewego marginesu.

Równania matematyczne wyśrodkowane, pisane czcionką Times New Roman 12 pkt., numeracja podawana w nawiasach okrągłych (…) wyrównanych do prawego marginesu, w tej samej linii. Zasady numeracji dwustopniowej analogiczne jak w przypadku pozostałych obiektów.

Źródło pochodzenia tabeli, rysunku, wykresu lub równania itp. umieszczone pod obiektem, tekst wyrównany do lewego marginesu, czcionka Times New Roman 10 pkt.

Każdy cytat musi posiadać przypis

Każdy cytat, zaznaczony w tekście cyfrą, musi posiadać odpowiedni przypis. Przypisy umieszcza się na dole strony, pod poziomą linią, oddzielającą przypisy od głównego tekstu do którego się odnoszą. Numeracja przypisów stanowi kontynuację, od pierwszego do ostatniego przypisu w całej pracy dyplomowej. Przypisy mogą mieć charakter źródłowy, uzupełniający tekst główny, wyjaśniający (np. rozwinięcie użytego skrótu), polemiczny w odniesieniu do umieszczonych w pracy cytatów (stosuje się wówczas: Zob., Patrz, Por. lub opis wyjaśnienia). Przypis musi kończyć się kropką. W ramach jednego przypisu można podać kilka różnych źródeł (oddziela się je za pomocą średnika). W przypisach stosuje się tekst opisowy. Norma określa pewne informacje (miejsce wydania, wydawca) jako fakultatywne i nie narzuca obowiązującej interpunkcji. Ważne jest jednak aby w całej pracy stosować jednolity schemat przypisów i system interpunkcji.

Jeśli autor pracy odwołuje się kolejny raz do tej samej pozycji, może, zamiast przytaczać cały opis bibliograficzny publikacji, użyć następujących zwrotów: ibidem = tamże,

Przykład:1 Cholewa, W.: Systemy doradcze. Gliwice 1984.

2 Tamże, s.11