Cytaty

Cytaty będące fragmentami dokumentów, tekstów źródłowych bądź ważnymi dla pracy, potocznymi w dosłownym brzmieniu fragmentami opracowań naukowych, muszą być podawane drukiem prostym w cudzysłowie. Cytat musi mieć odpowiedni przypis.

Cytat oznacza dosłowne przytoczenie w tekście pisanym czyichś słów (łac. citare - przywołać, powołać się). Każdorazowo cytat powinno opatrywać się cudzysłowem w postaci dwóch par przecinków okrągłych lub trójkątnych, w które ujmuje się wyrazy cytowane. Nie każdy natomiast cudzysłów oznacza cytat. Stosuje się je bowiem również, gdy:

1. Zamierza się wyeksponować słowa używane zazwyczaj w innym kontekście i znaczeniu (np. „Lokomotywą" kampanii wyborczej partii X okazał się charyzmatyczny poseł Jan Kowalski).
2. Wymienia się tytuł czasopisma (nigdy zaś w przypadku tytułu publikacji zwartej, książkowej), np. "Przegląd Psychologiczny", "Studia Regionalne i Lokalne", "Respublica".
3. Zamierza się nadać danej nazwie zabarwienie ironiczne (zabieg stosowany raczej poza pracami naukowymi), np. Po przewodniczącym Janie Nowaku zawsze spodziewać się można „błyskotliwej" repliki.

W przypadku cytatów zaleca się rozwagę co do częstotliwości ich stosowania (chyba, że wymaga tego szczególny charakter pracy, poświęconej np. nauczaniu danego autorytetu na jakiś temat). Nie cytuje się przede wszystkim wiedzy podstawowej dla danej dyscypliny, rzeczy, które powinny być oczywiste zarówno dla piszącego, jak i czytającego pracę. Zbyt częste używanie cytatów, grozi powstaniem zjawiska zwanego potocznie cytatologią. Stanowi ona synonim myślenia odtwórczego, niesamodzielnego i nieudolnego „sklejania" ze sobą cudzych myśli.

Cytować powinno się w zasadzie dopiero wówczas, gdy przekazanie konkretnych myśli własnymi słowami wiąże się z ryzykiem zmiany ich sensu lub też gdy chce się podkreślić użycie przez cytowanego autora takich, a nie innych słów. Zwyczajem niezasługującym na pochwałę jest cytowanie samego siebie, tzn. zamieszczanie w danej pracy cytatów z innego opracowania swojego autorstwa. Naturalnie każdemu cytatowi powinien towarzyszyć przypis, wskazujący na źródło jego pochodzenia.

W przypadku długich, kilkuzdaniowych cytatów, należy każdorazowo poprzedzać je dwukropkiem. Taki wymóg nie obowiązuje, gdy cytowane są jedynie pewne frazy, sformułowania.

Cytat spełnia bardzo istotną funkcję, jeśli chodzi o zachowywanie cudzych praw autorskich. Stanowi zabezpieczenie przed oskarżeniem o plagiat. Przytoczenie jakiegoś tekstu bez cudzysłowu i odnośnika (przypisu) do jego źródła stanowi naruszenie prawa.

Streszczenie

Streszczenie należy napisać w języku polskim i angielskim przy użyciu czcionki Times New Roman bez pogrubień i kursywy o rozmiarze 10 pkt. Nie powinno być ono dłuższe niż 10 wierszy, tj. w każdym języku ½ strony.

UWAGA: W WSGE streszczenie w języku polskim i angielskim piszemy tylko w pracach magisterskich!

W przypadku prac magisterskich zasadniczo nie stawia się wymogu na-pisania streszczenia. Jeśli jednak się na nie zdecydujemy (co warto zrobić, gdyż podnosi ono wartość pracy dyplomowej), należy przygotować je pamiętając o kilku zasadach. Oto one:

„Streszczenie" nie może być zbyt długie - maksymalna objętość to 1-2 strony maszynopisu (2000-4000 znaków). Optymalnym rozwiązaniem jest zamieszczenie go na jednej stronie przy użyciu mniejszego rozmiaru czcionki (np. 10-11).

Obok streszczenia w języku polskim można zamieścić streszczenie w języku lub nawet dwóch językach obcych. Najczęściej sporządza się je w tzw. językach konferencyjnych: angielskim, francuskim, rosyjskim i niemieckim.

„Streszczenie" powinno zawierać krótkie omówienie najważniejszych tez będących przedmiotem pracy magisterskiej oraz zastosowanych w niej metod badawczych. W zasadzie wystarczy w tym przypadku odpowiednio przeredagować tekst ze „Wstępu" i „Zakończenia". W „Streszczeniu" autor informuje, jakie cele sobie postawił i na jakie pytania badawcze zamierzał znaleźć odpowiedź, jaką metodą się posłużył i jakie przyniosło to rezultaty.

„Streszczenie" należy zamieścić na samym końcu pracy, przed ewentualnym „Aneksem".

Streszczenie, często określane również jako abstrakt, jest jednym z kluczowych elementów pracy dyplomowej, które odgrywa ważną rolę w przekazywaniu istoty badań oraz ich wyników. Streszczenie powinno być zwięzłym, ale kompleksowym podsumowaniem pracy, które umożliwia czytelnikowi szybkie zapoznanie się z jej głównymi aspektami bez konieczności przeszukiwania całego dokumentu. W poniższym poradniku szczegółowo opiszę, jak prawidłowo przygotować streszczenie pracy dyplomowej, aby spełniało wysokie standardy akademickie i efektywnie komunikowało istotę przeprowadzonych badań.

Streszczenie powinno zaczynać się od jasnego przedstawienia celu pracy. Należy krótko opisać, co było głównym celem badań oraz dlaczego temat pracy jest istotny. Powinno być jasno określone, jakie pytania badawcze były postawione oraz jakie problemy miały być rozwiązane. Przedstawienie celu pracy w streszczeniu daje czytelnikowi kontekst i pozwala zrozumieć, na jakie kwestie badawcze autor pracy zamierzał odpowiedzieć.

Kolejnym ważnym elementem streszczenia jest krótki opis metodologii badawczej. Należy przedstawić, jakie metody i techniki zostały użyte do przeprowadzenia badań oraz w jaki sposób dane były zbierane i analizowane. Opis metodologii powinien być na tyle zwięzły, aby nie przeciążać streszczenia zbędnymi szczegółami, ale wystarczający, aby czytelnik miał ogólne pojęcie o zastosowanych podejściach badawczych.

Wyniki badań stanowią kluczową część streszczenia. W tej sekcji należy przedstawić najważniejsze wyniki uzyskane w trakcie badań. Powinny one być opisane w sposób jasny i zrozumiały, bez wchodzenia w nadmierne szczegóły czy też prezentowania wszystkich danych liczbowych. Celem jest przedstawienie głównych odkryć, które mają największe znaczenie w kontekście postawionych pytań badawczych.

Wnioski końcowe i implikacje wyników są również istotnym składnikiem streszczenia. Należy krótko podsumować, jakie znaczenie mają uzyskane wyniki dla danej dziedziny wiedzy oraz jakie mają praktyczne i teoretyczne implikacje. Powinno być jasne, jakie wnioski płyną z badań oraz jakie są ich potencjalne zastosowania lub wpływ na przyszłe badania w danej dziedzinie.

Streszczenie powinno być napisane w sposób zrozumiały i przystępny. Należy unikać stosowania specjalistycznego żargonu i technicznych terminów, które mogą być trudne do zrozumienia dla osób nieznających tematu pracy. Język powinien być jasny i precyzyjny, a struktura streszczenia – logiczna i spójna. Celem jest umożliwienie szerokiemu kręgowi czytelników szybkiego zrozumienia istoty pracy.

Ważne jest, aby streszczenie było krótkie i zwięzłe. Zazwyczaj streszczenie nie powinno przekraczać jednej strony, chociaż długość ta może różnić się w zależności od wymagań uczelni lub wydziału. Powinno być napisane w sposób, który pozwala na szybkie przyswojenie kluczowych informacji o pracy bez konieczności zagłębiania się w szczegóły.

Należy również pamiętać, że streszczenie powinno być samodzielnym dokumentem, który może być zrozumiany niezależnie od reszty pracy. Powinno zawierać wszystkie kluczowe informacje, takie jak cel badań, metodologia, wyniki i wnioski, aby umożliwić czytelnikowi pełne zrozumienie tematu pracy bez konieczności zapoznawania się z całą pracą dyplomową.

Pisząc streszczenie, warto również zwrócić uwagę na to, aby było ono zgodne z wytycznymi dotyczącymi formatowania i długości, które mogą być określone przez uczelnię lub wydział. Każda uczelnia może mieć swoje specyficzne wymagania dotyczące struktury i zawartości streszczenia, dlatego warto zapoznać się z tymi wytycznymi przed przystąpieniem do pisania.

Streszczenie pracy dyplomowej jest kluczowym elementem dokumentu, który ma na celu szybkie i efektywne przekazanie istoty przeprowadzonych badań oraz ich wyników. Powinno zawierać zwięzłe podsumowanie celu pracy, metodologii, wyników oraz wniosków, być napisane w sposób zrozumiały i przystępny, oraz spełniać wymagania dotyczące długości i formatowania określone przez uczelnię. Starannie przygotowane streszczenie ułatwia czytelnikowi szybkie zapoznanie się z treścią pracy i oceny jej wartości naukowej.

Uwagi różne

1. Każda praca magisterska ma następującą strukturę : rozdział teoretyczny , rozdział empiryczny , rozdział twórczy ( analiza , ocena , koncepcja , prognoza , diagnoza , kierunki usprawnień itp.).
2. Największe znaczenie ma w pracy magisterskiej rozdział twórczy , gdyż stanowi on to co magistrant wnosi nowego do nauki. Pytania na obronie dotyczą zawsze treści tego rozdziału, inne pytania z dziedziny bankowości są przez magistranta losowane podczas obrony pracy.
3. Poszczególne rozdziały muszą z siebie wynikać , stąd na zakończenie każdego rozdziału muszą występować zdania stanowiące przejście do następnego rozdziału.
4. Bardzo dobrze ocenia się prace magisterskie zawierające graficzne prezentacje : tabele , zestawienia , rysunki , schematy itd.
5. W Zakończeniu pracy ( Posumowaniu) stwierdza się czy cel pracy został osiągnięty i w jaki sposób została zweryfikowana hipoteza naukowa w oparciu o literaturę i badania empiryczne oraz jakie przeszkody czy utrudnienia napotkał autor pracy magisterskiej w jej realizacji.
6. Idea pisania pracy magisterskiej zakłada , ż autor wie co chce napisać w ostatnim rozdziale, co wnieść nowego do nauki , gdyż treść rozdziałów teoretycznych i zakres badań empirycznych jest podporządkowany treści ostatniego rozdziału.
7. Bibliografia jest podawana alfabetycznie od nazwiska autora np. Andrzejewski M., Bankowość , PWE, Warszawa, 2007.

Tekst podstawowy całej pracy powinien być napisany czcionką Times New Roman, stylem standardowym 12 pt.; odstępy między wierszami nie powinny być większe niż 1,5; cały tekst pracy powinien być wyjustowany (równanie do prawej i lewej strony kartki), przy zachowaniu wymaganych marginesów: lewy – 3 cm, prawy – 2 cm, górny i dolny – po 2,5 cm; w zależności od potrzeb w tekście podstawowym stosować można podkreślenia, pogrubienia, kursywę, które to zabiegi edytorskie mają na celu podkreślenie znaczenia określonych pojęć, czy klasyfikacji.

Rozdziały powinny zaczynać się, każdy od nowej strony; słowo „ROZDZIAŁ” (I, II, III – w pracy licencjackiej oraz IV – w pracy magisterskiej), piszemy dużymi czcionką pogrubioną (Bold, Caps Lock) 18 pt., przy czym można zastosować styl „Nagłówek 1”, odpowiednio go modyfikując, co znacznie ułatwi późniejsze automatyczne sporządzanie spisu treści; tekst powinien być wypośrodkowany (bez podkreśleń).

Konspekt pracy Dyplomowej

Tytuł pracy 

(np. Energetyka jądrowa gwarantem bezpieczeństwa energetycznego)

  

  

Roboczy układ pracy  (wg karty tematu)

…………

Wstępny zakres tematyczny poszczególnych rozdziałów pracy

Przykład:

Rozdział 1

Ogólna charakterystyka energii jądrowej

1.1. Pierwsze zastosowanie energetyki jądrowej w celach militarnych 

            Opisana zostanie geneza rozszczepienia jądra atomowego oraz pierwsze zastosowanie tego odkrycia na potrzeby budowy bomby atomowej w okresie II Wojny Światowej. Opisane zostaną drogi dojścia poszczególnych państw, w szczególności USA i ZSRR, do zastosowania energetyki jądrowej na potrzeby wyścigu zbrojeń w czasach II Wojny Światowej i w okresie tzw. zimnej wojny oraz pierwsze zastosowanie bomby atomowej jako broni niekonwencjonalnej, tj. zrzucenie bomb na Hiroszimę i Nagasaki. Zaprezentowane zostaną również skutki wybuchu bomby jądrowej oraz polityczne przyczyny ograniczenia zbrojeń atomowych na świecie. Przedstawiona zostanie również geneza ustanowienia cywilnej kontroli nad rozwojem i wykorzystaniem energii jądrowej, tj. utworzenie Komisji Energii Atomowej w USA, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej.

1.2. Początki pokojowego zastosowania energii jądrowej

            Opisana zostanie budowa pierwszych reaktorów badawczych oraz wykorzystanie energii jądrowej w przemyśle, medycynie, jako źródła energii w satelitach, rakietach i okrętach podwodnych.

1.3.Wykorzystanie energii jądrowej do wytwarzania energii elektrycznej

            Opisana zostanie budowa pierwszych reaktorów jądrowych na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej oraz powstanie pierwszych elektrowni jądrowych. Krótko zostanie omówiona budowa reaktorów energetycznych, które są obecnie stosowane na świecie oraz zasady ich działania. Omówiony zostanie cykl paliwowy w elektrowni jądrowej, wytwarzanie i wypalanie paliwa jądrowego oraz zasady składowania odpadów jądrowych.

Rozdział 2

Energetyka jądrowej na świecie

2.1. Zasoby uranu na świecie i jego zużycie

            Omówione zostaną zasoby uranu jako surowca energetycznego oraz państwa, które są jego głównym producentem.

2.2. Stan rozwoju energetyki jądrowej na świecie

            Opisana zostanie polityka poszczególnych państw Unii Europejskiej oraz innych państw świata w zakresie rozwijania energetyki jądrowej, stan obecny oraz plany rozwoju energetyki jądrowej w przyszłości. Znajdą się tu dane liczbowe dotyczące:

·         państw eksploatujących obecnie elektrownie jądrowe (wraz z liczbą pracujących reaktorów i określeniem udziału energii jądrowej w krajowej produkcji energii elektrycznej);

·         udziału poszczególnych państw w ogólnej liczbie reaktorów na świecie;

·         udziału poszczególnych państw w globalnej mocy zainstalowanej w elektrowniach jądrowych;

·         udziału poszczególnych państw w globalnej produkcji energii elektrycznej w procentach;

·         państwa, które planują budowę nowych reaktorów.

Wszystkie dane liczbowe będą ujęte w tabelach i zobrazowane na wykresach.

2.3. Energetyka jądrowa w Unii Europejskiej

            Opisana zostanie polityka jądrowa UE uregulowana m.in. w Traktacie Ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom). Omówiona zostanie przyjęta przez Komisję Europejską, nowa 10-letnia strategia dla energetyki unijnej – Energy 2020.

Rozdział 3.

Plan rozwoju energetyki jądrowej w Polsce

3.1. Energetyka jądrowa w PRL

            Omówiona zostanie historia rozwoju energetyki w Polsce. Opisane zostaną pierwsze plany budowy elektrowni jądrowych w PRL oraz niezrealizowane plany budowy pierwszych elektrowni jądrowych „Żarnowiec” i „Warta”.

3.2. Polityka Polski w zakresie energetyki jądrowej

            Przedstawiona zostanie obecna polityka Polski w ww. zakresie. Zagadnienie to zostanie omówione w głównej mierze na podstawie przygotowanego przez Radę Ministrów dokumentu „Polityka energetyczna Polski do 2030 r.” dotyczącego długofalowej strategii rozwoju sektora energetycznego, prognozę zapotrzebowania na paliwa i energię oraz program działań wykonawczych do 2012 r. oraz Programu Polskiej Energetyki Jądrowej, który Ministerstwo Gospodarki skierowało 16 sierpnia 2010 r. do konsultacji międzyresortowych i społecznych.

Rozdział 4.

Wpływ energetyki jądrowej na bezpieczeństwo energetyczne świata

4.1. Zapotrzebowanie na energię na świecie i w Polsce   

            Na postawie publikowanych danych omówiony zostanie obecny stan zużycia energii na świecie i w Polsce oraz prognozy zapotrzebowania na energie w przyszłości.

4.2. Zalety i wady różnych źródeł pozyskiwania energii

            W konwencji analizy porównawczej omówione zostaną różne formy pozyskiwania energii (jądrowa, gazowa, węglowa, wodna), farmy wiatrowe, spalarnie biomasy – w kontekście kosztów wytwarzania energii, kosztów budowy i utrzymania, wpływu na środowisko, możliwości ich rozwoju w różnych państwach (w tym w Polsce). W tabelach będą zaprezentowane procentowe udziały różnych form pozyskiwania energii w bilansie energetycznym danego kraju.

4.3. Bezpieczeństwo pozyskiwania energii jądrowej

            Będzie to próba odpowiedzi na pytanie czy energetyka jądrowa jest bezpiecznym źródłem energii. Zaprezentowany zostanie wpływ elektrowni jądrowej na środowisko podczas jej normalnej pracy oraz podczas likwidacji elektrowni. Omówiony zostanie stopień zagrożenia awarią podczas normalnej pracy reaktora jądrowego. Poruszona zostanie również problematyka składowania odpadów promieniotwórczych i ich wpływ na środowisko. Omówione zostaną również skutki wpływu na środowisko i zdrowie człowieka awarii elektrowni jądrowych na podstawie największych awarii, tj. w Czarnobylu i Fukushimie. Zaprezentowane zostaną wyniki raportów dotyczących bezpieczeństwa reaktorów jądrowych sporządzonych przez organizacje rządowe i pozarządowe oraz Komisję Europejską, jak też wyniki raportów przygotowanych po katastrofie w Fukushimie przez jednostki nadzorujące energetyką jądrową w USA, Szwajcarii, Finlandii i Niemczech.

4.4. Opinia organizacji międzynarodowych, specjalistów i społeczeństwa na temat pozyskiwania energii jądrowej

            Przedstawione zostaną opinie specjalistów w dziedzinie energetyki na temat bezpieczeństwa reaktorów atomowych oraz stanowiska organizacji międzynarodowych, pozarządowych i organizacji ekologicznych odnośnie wpływu elektrowni jądrowych na zdrowie człowieka i środowisko. Przedstawione zostaną również wyniki referendów na temat dalszego rozwoju elektrowni jądrowych, przeprowadzone w różnych państwach.

4.5. Plany rozwoju energetyki jądrowej w poszczególnych państwach świata w kontekście awarii elektrowni Fukushima

            Zostaną omówione oficjalne stanowiska poszczególnych państw odnośnie potwierdzenia lub weryfikacji planów budowy elektrowni jądrowych, publikowane po awarii elektrowni Fukushima.

Przykładowy wstęp

Wstęp pracy dyplomowej jest kluczowym elementem, który pełni funkcję wprowadzenia do całego dokumentu, wyjaśniając cel, znaczenie oraz kontekst badania. Jako pierwszy kontakt czytelnika z pracą, wstęp powinien być napisany w sposób przemyślany, aby w klarowny sposób przedstawiać główne założenia i motywacje badawcze. W poniższym poradniku szczegółowo omówię, jakie elementy powinny znaleźć się we wstępie oraz jak je prawidłowo zorganizować.

Zaczynając od najważniejszych kwestii, wstęp powinien zawierać wyraźne przedstawienie tematu pracy. Należy rozpocząć od ogólnego opisu obszaru badawczego, w którym osadzone jest badanie. Ważne jest, aby temat został ukazany w sposób, który pozwala czytelnikowi zrozumieć, dlaczego jest on istotny i jakie pytania badawcze są z nim związane. Temat powinien być przedstawiony w kontekście szerszych zagadnień oraz problemów, aby podkreślić jego znaczenie w danej dziedzinie wiedzy.

Kolejnym istotnym elementem wstępu jest uzasadnienie wyboru tematu. Należy wyjaśnić, dlaczego zdecydowano się na badanie tego konkretnego zagadnienia, jakie są jego aktualne problemy oraz jakie luki w literaturze zostały zidentyfikowane. Uzasadnienie powinno odpowiadać na pytanie, jakie znaczenie ma przeprowadzenie badań w tym obszarze oraz w jaki sposób wyniki mogą przyczynić się do poszerzenia wiedzy lub rozwiązania praktycznych problemów.

W dalszej części wstępu należy przedstawić cel pracy, czyli określić, co dokładnie autor pracy zamierza osiągnąć poprzez swoje badania. Cel pracy powinien być jasno sformułowany i precyzyjny, aby czytelnik miał pełne zrozumienie, jakie pytania badawcze będą analizowane. Cel pracy może obejmować zarówno ogólne założenia badawcze, jak i szczegółowe cele, które mają zostać osiągnięte w wyniku przeprowadzonych badań.

Następnie, warto określić główne pytania badawcze, na które praca ma odpowiadać. Pytania te powinny być związane z celem pracy i precyzyjnie określać obszar badawczy, który będzie analizowany. Powinny być one jasno sformułowane, aby odzwierciedlały istotę problemu oraz wskazywały, jakie aspekty będą przedmiotem analizy. W przypadku prac, które mają na celu rozwiązywanie problemów praktycznych, pytania badawcze powinny odnosić się do konkretnej praktyki lub zastosowania wyników badania.

Wstęp powinien również zawierać krótki przegląd literatury, który pomoże umiejscowić badania w szerszym kontekście teoretycznym. Przegląd literatury nie musi być szczegółowy, ale powinien wskazywać, jakie badania zostały już przeprowadzone w danej dziedzinie oraz jakie są najważniejsze teorie i podejścia stosowane przez innych badaczy. Ważne jest, aby przedstawić, jak praca dyplomowa odnosi się do istniejącej literatury i w jaki sposób wnosi nowe informacje lub perspektywy.

Wstęp powinien również zawierać opis metodologii badawczej, chociaż w tej części należy jedynie zarysować, jakie metody będą używane do przeprowadzenia badania. Szczegółowy opis metodologii zostanie przedstawiony w osobnym rozdziale pracy. Wstęp powinien jednak dawać czytelnikowi ogólne pojęcie o tym, jak autor zamierza przeprowadzić swoje badania, jakie narzędzia i techniki zostaną zastosowane, oraz jakie są podstawowe założenia metodologiczne.

Dodatkowo, warto w wstępie określić zakres pracy, wskazując, jakie aspekty tematu będą badane, a jakie zostaną pominięte. Pomocne jest określenie, jakie granice zostały postawione dla badania, aby uniknąć nieporozumień co do zakresu analizy. Można również wskazać na potencjalne ograniczenia badania oraz uzasadnić, dlaczego pewne aspekty zostały wykluczone.

Na koniec, wstęp powinien zawierać krótkie streszczenie struktury pracy, które pomoże czytelnikowi zorientować się, jak dokument jest zorganizowany. Powinno to obejmować krótki opis głównych rozdziałów i ich zawartości, aby ułatwić orientację w pracy oraz przygotować czytelnika do dalszej lektury.

Wstęp pracy dyplomowej jest kluczowym elementem, który ma na celu wprowadzenie czytelnika w tematykę badania, uzasadnienie wyboru tematu, przedstawienie celu pracy, pytania badawcze, przegląd literatury, oraz ogólny zarys metodologii. Powinien być jasny, spójny i precyzyjny, aby efektywnie komunikować istotę pracy oraz jej znaczenie. Dobrze napisany wstęp nie tylko wprowadza w tematykę, ale również przygotowuje czytelnika na dalszą lekturę i ocenę całej pracy dyplomowej.

Przykładowy wstęp

U podstaw skutecznego wykorzystania środków informatyki w uczelni leżą: właściwe nasycenie komórek organizacyjnych w sprzęt i oprogramowanie, racjonalna sieć komputerowa, wiedza specjalistów i użytkowników oraz wewnątrzszkolne standardy i wzorce.

Osiągnięcie odpowiedniego stopnia nasycenia komórek organizacyjnych w sprzęt i oprogramowanie licencjonowane jest warunkiem koniecznym rozwiązania problemu. Niedostatki w tym przypadku uniemożliwiają osiągnięcie właściwych standardów tak w nauczaniu jak w zarządzaniu instytucją.

Zainteresowanie wszystkich szkół wyższych "informatyzacją" działania, skłoniło nas do przygotowania ogólnopolskiej wymiany doświadczeń. Chcemy uzyskać odpowiedź na podstawowe pytania dotyczące standaryzacji zarządzania, dostępu do Internetu i kształcenia ustawicznego nauczycieli akademickich. Przeprowadzenie badań pozwoli nam pogłębić wiedzę w tej dziedzinie, sformułować wnioski oraz propozycje i zweryfikować je podczas dyskusji na konferencji naukowej. Zamiar ten jest motywacją poznawczą podjętych przez nas badań.

Tekst opisowy

Tekst opisowy (stosowany w opisach tabel, rysunków, przypisach, biografii) to czcionka Times New Roman, normalnej grubości, o rozmiarze 10 pt, odstęp między wierszami wewnątrz paragrafu pojedynczy (1,0 wiersza), poszczególne akapity bez oddzieleń (0 pt), wysunięcie pierwszego wiersza akapitu 25 pt, tekst automatycznie wyrównany do prawego i lewego marginesu (wyjustowany). 

Praca musi mieć format A-4, układ pionowy, ułożenie tekstu w jednej kolumnie, marginesy (zewnętrzny, wewnętrzny, górny i dolny) 70 pt (2,5 cm), dodatkowy wewnętrzny margines na oprawę 28 pt (1,0 cm). Nie zaleca się dzielenia wyrazów. 

Praca dyplomowa powinna mieć od 80 do 110 stron znormalizowanego tekstu. Do podanych wielkości nie wlicza się dodatków, aneksów i załączników. Przy omawianiu różnych metod, technik, sposobów, okoliczności itp. pożądane jest stosowanie wyliczenia punktowego [zalecane 1), 2), 3) … i a), b), c) ... po dwukropku, 1., 2., 3 ..., a., b., c … jeżeli wypunktowanie nie następuje po dwukropku]. 

Sposób wypunktowania musi być w całej pracy jednolity, zaleca się wyrównanie pozycji numeru do lewej, 0 pt, odstęp tabulatora w tekście po numerze i wcięcie tekstu 25 pt. Do oddzielania kolejnych wypunktowań stosuje się tylko przecinki. 

Poszczególne punkty wyliczenia muszą być tak sformułowane stylistycznie aby każdy z nich mógł być czytany jako dalszy ciąg zdania zapowiadającego wyliczenie.
Tytuły (każdego stopnia) powinny być krótkie, komunikatywne. Ranga, rząd, stopień ważności tytułu powinny być w tekście wyróżnione. Należy w tym celu tytuły: 

• pierwszego stopnia (tytuły rozdziałów) PISAĆ DUŻYMI LITERAMI, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 12 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami,
• drugiego stopnia, (tytuły podrozdziałów), np. 4.1., PISAĆ DUŻYMI LITERAMI, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 10 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami,
• trzeciego stopnia, (tytuły punktów w podrozdziałach), np. 2.5.1. Pisać małymi literami, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 12 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami. W podziałach niższego rzędu tytuły można wyróżniać kursywą lub podkreślać je. 

Wszystkie tytuły (każdego stopnia) należy pisać bez kropki na końcu. Tytuł główny rozdziału należy wyśrodkować i poprzedzić go nazwą rozdziału również wyśrodkowaną. Pozostałe tytuły muszą być wyrównana do lewej, z zachowaniem akapitu 25 pt. Przed tytułem stosuje się odstęp dwóch wierszy, jeżeli tytuł następuje po normalnym tekście i jeden, jeżeli po tytule. Po tytule stosuje się odstęp jednego wiersza.

Literatura

Na końcu pracy należy zamieścić bibliografię.
1) Wykaz literatury ma zawierać wszystkie cytowane prace i nie może obejmować prac, na które Autor nie powołuje się w tekście.
b) Pozycje literatury powinny być uporządkowane alfabetycznie oraz ponumerowane. W każdej pozycji należy podać:
a) nazwisko i pierwsze litery imion autora,
b) tytuł pracy (kursywą) i – jeżeli występuje – podtytuł, oddzielony od tytułu kropką,
c) oznaczenie kolejności wydania podane cyframi arabskimi, np. wyd. 2.
d) nazwę wydawcy,
e) adres wydawniczy (miejsce i rok wydania).
Przykład: Owsiak S., Finanse publiczne. Teoria i praktyka, wyd. II, WN PWN, Warszawa 2005.

W przypadku powoływania się na artykuły w czasopismach należy podać:
f) nazwisko i pierwsze litery imion autora,
g) tytuł artykułu (kursywą),
h) tytuł czasopisma (w cudzysłowie) lub serii naukowej,
i) rok wydania,
j) liczbę tomu, numeru lub zeszytu, poprzedzoną skrótem określenia wziętego z czasopisma.
2) Odrębnie sporządzamy wykaz aktów prawnych z podziałem na uchwały, ustawy, rozporządzenia, zarządzenia – w układzie chronologicznym.
Przykład: Ustawa z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy, Dz. U. 1993, nr 123, poz. 551.

Literatura pracy dyplomowej to jedna z bardzo istotnych części pracy dyplomowej - która ma fundamentalne znaczenie dla jakości i rzetelności całego dokumentu. Dobrze opracowana część literaturowa nie tylko wspiera argumentację badawczą, ale również ukazuje, jak praca wpisuje się w istniejący stan wiedzy w danej dziedzinie. Przedstawiony poniżej poradnik ma na celu szczegółowe omówienie, jak efektywnie przygotować literaturę pracy dyplomowej, jakie elementy powinny się w niej znaleźć oraz jakie są najważniejsze zasady jej przygotowania.

Na początek, literatura pracy dyplomowej obejmuje przegląd istniejących badań, teorii, publikacji i innych źródeł, które są istotne dla tematu pracy. Należy zacząć od dokładnego przeszukania dostępnych źródeł, takich jak książki, artykuły naukowe, raporty, monografie, prace magisterskie i doktorskie, a także źródła internetowe i dokumenty związane z praktyką zawodową, które mogą wnieść wartość do tematu badania. Wybór literatury powinien być staranny, aby obejmował zarówno kluczowe prace w danej dziedzinie, jak i najnowsze badania, które mogą dostarczyć aktualnych informacji.

Ważnym krokiem jest zrozumienie, jak literatura, którą się przegląda, odnosi się do tematu pracy dyplomowej. Warto zwrócić uwagę na to, jakie główne teorie, koncepcje i podejścia są stosowane w danym obszarze badawczym. Powinno się również analizować, jakie są najważniejsze dyskusje i kontrowersje w literaturze oraz w jaki sposób różne badania i publikacje odnoszą się do postawionych pytań badawczych. Przegląd literatury powinien pokazywać, jakie luki w badaniach istnieją, i w jaki sposób praca dyplomowa ma na celu ich wypełnienie lub rozwiązywanie.

Podczas pisania przeglądu literatury ważne jest, aby zachować krytyczne podejście do źródeł. Należy nie tylko przedstawiać, co autorzy pisali, ale również oceniać jakość i wiarygodność źródeł. Warto zastanowić się nad metodologią zastosowaną w badaniach, jakie są mocne i słabe strony poszczególnych prac oraz jak wyniki badań wpisują się w szerszy kontekst teoretyczny. Takie podejście pozwala na głębsze zrozumienie tematu i dostarcza mocnych podstaw do własnych badań.

Ważnym aspektem jest również odpowiednie cytowanie literatury. Każda praca dyplomowa powinna być dobrze udokumentowana, a wszystkie źródła wykorzystane w pracy powinny być prawidłowo cytowane zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stylu cytowania, które są wymagane przez uczelnię lub wydział. Prawidłowe cytowanie nie tylko zapewnia rzetelność pracy, ale również pozwala na uniknięcie plagiatowania. W dokumentach akademickich najczęściej stosowane są style cytowania, takie jak APA, MLA, Chicago czy harvardzki, a ich wybór zależy od wymagań uczelni i dziedziny naukowej.

Przy tworzeniu przeglądu literatury istotne jest, aby zachować jasną i logiczną strukturę. Literatura powinna być przedstawiona w sposób tematyczny lub chronologiczny, w zależności od tego, co lepiej pasuje do danej pracy. W przeglądzie literatury warto wyróżniać kluczowe teorie i badania, a także ukazywać, jak badania wcześniejszych autorów wpływały na temat pracy dyplomowej. Należy także wskazać, jakie są główne kierunki rozwoju w danej dziedzinie oraz jakie są najnowsze trendy i odkrycia.

Zbieranie i organizowanie literatury wymaga systematyczności. Należy stworzyć bazę danych źródeł, z której będzie można korzystać podczas pisania przeglądu literatury oraz innych części pracy. Można wykorzystać narzędzia do zarządzania bibliografią, takie jak EndNote, Mendeley czy Zotero, które ułatwiają organizowanie, cytowanie i tworzenie bibliografii. Takie narzędzia mogą pomóc w śledzeniu wykorzystanych źródeł oraz w łatwym tworzeniu odpowiednich cytatów i przypisów.

Należy również pamiętać o aktualności źródeł. W dziedzinach, które dynamicznie się rozwijają, takich jak nauki społeczne, technologia czy medycyna, ważne jest, aby korzystać z najnowszych badań i publikacji, aby mieć aktualny obraz stanu wiedzy. Warto również uwzględniać klasyczne, przełomowe prace, które miały duży wpływ na rozwój danej dziedziny.

Literatura pracy dyplomowej jest kluczowym elementem, który wymaga staranności i przemyślanej organizacji. Należy przeprowadzić dokładny przegląd istniejących badań, analizować i oceniać źródła, prawidłowo cytować literaturę oraz zachować jasną i logiczną strukturę przeglądu. Systematyczne podejście do gromadzenia i organizowania literatury oraz zachowanie aktualności źródeł są niezbędne do stworzenia solidnej podstawy dla pracy dyplomowej. Odpowiednie przygotowanie literatury zapewnia wysoką jakość pracy oraz jej rzetelność i wartość naukową.